نیلوفر آبی

نوشته شده توسط ح-ف در چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387 ساعت 13:21 موضوع | لینک ثابت

پرواز را به خاطر بسپار                            فروغ فرخزاد

نوشته شده توسط ح-ف در چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387 ساعت 13:18 موضوع | لینک ثابت

زمستان (اخوان)

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت،                                                       سرها در گریبان است . کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را . نگه جز پیش پا را دید ، نتواند ، که ره تاریک و لغزان است . وگر دست محبت سوی کس یازی، به اکراه آورد دست از بغل بیرون ،  که سرما سخت سوزان است . نفس کز گرمگاه سینه می آید برون، ابری شود تاریک . چو دیوار ایستد در پیش چشمانت . نفس کاینست ، پس دیگر چه داری چشم ز چشم دوستان دور یا نردیک؟ مسیحای جوانمرد من ! ای ترسای پیر پیرهن چرکین! هوا بس ناجوانمردانه سردست ... آی ... دمت گرم و سرت خوش باد ! سلامم را تو پاسخ گوی ، در بگشای !     منم من ، میهمان هر شبت ، لولی وش مغموم . منم من ، سنگ تیپا خورده رنجور . منم ، دشنام پست آفرینش ، نغمه ناجور   نه از رومم، نه از زنگم ، همان بی رنگ بی رنگم . بیا بگشای در ، بگشای، دلتنگم. حریفا ! میزبانا! میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد. تگرگی نیست ، مرگی نیست . صدائی گر شنیدی صحبت سرما و دندان است . من امشب آمدستم وام بگذارم. حسابت را کنار جام بگذارم . چه می گوئی که بیگه شد ، سحر شد ، بامداد آمد ؟ فریبت می دهد بر آسمان  این سرخی بعد از سحرگه نیست . حریفا ! گوش سرما برده است این ، یادگار سیلی سرد زمستان است . و قندیل سپهر تنگ میدان . مرده یا زنده ، به تابوت ستبر ظلمت نه توی مرگ اندود ، پنهان است . حریفا! رو چراغ باده  را بفروز شب با روز یکسان است .   سلامت را نمیخواهند پاسخ گفت. هوا دلگیر ، درها بسته ، سرها در گریبان ، دستها پنهان ، نفسها ابر ، ددلها خسته و غمگین ، درختان اسکلتهای بلور آجین ، زمین دلمرده ، سقف آسمان کوتاه ، غبار آلوده ، مهر و ماه ، زمستان است .

نوشته شده توسط ح-ف در جمعه دوازدهم بهمن 1386 ساعت 19:40 موضوع | لینک ثابت

(میعاد)میعاد♣☻♥

در فراسوی مرزهای تنت
تو را دوست دارم
آینه ها و شب پرهای مشتاق را به من بده
روشنی و شراب را
آسمان بلند و کمان گشاده ی پل
پرنده ها و قوس و قزح را به من بده
و راه آخرین را
در پردیی که می زنی مکرر کن 
 ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

در فراسوی مرزهای تنم
تو را دوست دارم
در آن دوردست بعید
که رسالت اندام ها پایان می پذیرد
و شعله و شور تپش ها و خواهش ها
به تمامی
فرو می نشیند
و هر معنا قالب لفظ را وا میگذارد
چون روحی
که جسد را در پایان سفر
تا به هجوم کرکس های پایانش وانهد

 ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
در فراسوی عشق
تو را دوست دارم
در فراسوی پرده و رنگ
در فراسوی پیکرهایمان
با من وعده ی دیداری بده

(احمد شاملو)

نوشته شده توسط ح-ف در چهارشنبه هفدهم مرداد 1386 ساعت 11:32 موضوع | لینک ثابت

و خداوند هر آنکس را که نور نداد

روشنایی نخواهد بخشید

نوشته شده توسط ح-ف در سه شنبه شانزدهم مرداد 1386 ساعت 21:11 موضوع | لینک ثابت